سرمقاله -در شبی که همه‌چیز می‌توانست به سمت تردید برود، ایران انتخاب کرد بایستد، مدیریت کند و دوباره قله را فتح کند. این یعنی قهرمانیِ بلد بودن. حفظ جام در بالاترین سطح، دشوارتر از فتح نخستین آن است و ایران این دشواری را به رسمیت می‌شناسد، نهراسیده از آن عبور می‌کند.

این تیم، محصول اتفاق و شانس نیست؛ نتیجه سال‌ها ساختن، آموختن و باور به برتری است. وقتی بازی به پیچ‌های سخت می‌رسد، وقتی فشار به اوج می‌رسد، تیم ملی فوتسال آرام می‌ماند. این تیم بلد است چگونه در لحظات دشوار تصمیم بگیرد.

 بلد است چه زمانی سرعت را کم کند، چه زمانی ریسک کند و چه زمانی فقط دوام بیاورد. تفاوت ایران با رقبا، در همین فهم عمیق از بازی نهفته است؛ فهمی که نه در یک مسابقه، بلکه در سال‌ها تجربه ساخته شده. تیم ملی فوتسال ایران در شبی که فشار، اشتباه و اضطراب کمین کرده بود، دقیقاً همین اطمینان را به نمایش گذاشت. نه شتاب‌زده، نه مغرور؛ حساب‌شده، آگاه و مسلط. این پیروزی دراماتیک، ستایش یک نسل است؛ نسلی که می‌داند قهرمانی را باید دوباره و دوباره اثبات کرد.

 نبرد تا لحظه آخر نشان داد که تفاوت تیم بزرگ با دیگران، در کیفیت دقایق پایانی است. امروز فوتسال ایران، قهرمان آسیاست ولی مهم‌تر از آن، این است که ایران معیار واقعی قهرمانی در آسیاست. قهرمانی وقتی ارزشمندتر می‌شود که مسیر آن آسان نباشد. ایران در این تورنمنت، بارها تحت فشار قرار گرفت، اما هیچ‌وقت از چارچوب خود خارج نشد. بازیکنان می‌دانستند چه می‌خواهند و مهم‌تر از آن، می‌دانستند چگونه به آن برسند. این، نشانه‌ی تیمی است که به بلوغ رسیده.

فوتسال ایران هنوز معیار است. نه با شعار، نه با نمایش‌های اغراق‌آمیز، بلکه با استمرار، انضباط و احترام به بازی. وقتی سوت پایان به صدا درآمد، چیزی بیش از جام در دست بازیکنان بود؛ اعتباری که با سال‌ها کار به دست آمده و هنوز به‌درستی نگه داشته می‌شود.

منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال